Beli Dvor

Beli Dvor, koji se takođe nalazi u Dvorskom kompleksu, izgrađen je privatnim
sredstvima NJ. K. V. Kralja Aleksandra I kao rezidencija za njegove sinove NJ. K. V.
Prestolonaslednika Petra ( budućeg  Kralja Petra II, oca Prestolonaslednika
Aleksandra II ) , Kraljevića Tomislava i Kraljevića Andreja. Kralj Aleksandar je
očekivao da će njegovim sinovima biti potreban sopstveni prostor kada odrastu,
ali ga je mučko ubistvo otrglo od porodice, a sudbina njegovih sinova je krenula
drugim tokom.
Maloletni Kralj Petar II je postao novi gospodar Dvorskog kompleksa.
Zgradu, koja je zidana od 1934. do 1937. godine, projektovao je arhitekta Aleksandar
Đorđević. Kada je dvor završen, u očekivanju Kraljevog punoletstva, ustupljen je na
korišćenje Knezu – Namesniku Pavlu Karađorđeviću sa njegovom porodicom.
Centralni hol Belog Dvora ukrašen je reprezentativnim portretom Kralja
Aleksandra I, Paje Jovanovića, i slikama francuskih majstora prve polovine XVII
veka – Nikole Pusena, Simona Vuea i Fransoa Milea.
Trpezarija je nameštena u stilu čipendejla, a krasi je porcelanski servis NJ. V.
Kraljice Marije, supruge Kralja Aleksandra I, izgrađen u Sevru.
Veliki i mali svečani salon opremljeni su u stilu Luja XV, sa venecijanskim
lusterima i slikama Jana Brojgela, Ričarda Boningtona, Antonija Kanaleta
i Sebastijana Burdona.
Biblioteka Belog Dvora sadrži knjige na francuskom, italijanskom,
nemačkom, ruskom i engleskom jeziku.
Na sprat Belog Dvora stiže se stepeništem iz Centralnog hola, a do pet velikih
apartmana vodi Galerija nad holom, na čijim su zidovima slike Albrehta Altdorfera,
Paola Veronezea, Gaspara Digea i portret za koga neki stručnjaci smatraju da je rad
Rembranta van Rajna.
Umetnine koje se nalaze u Dvorskom kompleksu predstavljaju nacionalno blago i
predstoji im sveobuhvatna restauracija koja će im vratiti sjaj. U proces procenjivanja
i restauracije biće ukljućeni stručnjaci Ministarstva kulture Republike Srbije,
Narodnog Muzeja i Vlade Srbije.